بيان آيه 38 - 39 لغت دابه : جنبندگان و حيوانات روى زمين . در حديث است كه : « لا يدخل الجنة ديبوب » يعنى : آدم نمّام كه ميان مردم در جنب و جوش و حركت است ، به بهشت نمىرود . در حديث ديگر است كه : ايتكن صاحبة الجمل الادبب تنبحها كلاب الحوأب » حوأب جايى است ميان بصره و كوفه كه وقتى عايشه در آنجا پيش از جنگ جمل فرود آمد ، سگان حوأب به او حمله كردند . پيامبر بزنان خود فرموده بود : كداميك از شما صاحب آن شتر پشمالو هستيد كه سگان حوأب به او حمله مىكنند ؟ جناح : بال اعراب ما مِنْ دَابَّةٍ : « من » زايده است . « و لا طائر » عطف بر « من دابة » و در غير قرآن برفع هم جايز است . مِنْ شَيْءٍ : « من » زايده است . صُمٌّ وَ بُكْمٌ - هر دو خبر الذين . مقصود در آيهء پيش ، اشاره كرد كه او قدرت دارد هر گونه آيه‌اى را نازل كند . در اينجا در بارهء كمال قدرت و حسن تدبير و حكمت خود مىفرمايد : وَ ما مِنْ دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ وَ لا طائِرٍ يَطِيرُ بِجَناحَيْهِ إِلَّا أُمَمٌ أَمْثالُكُمْ : حيوانات از دو دسته خارج نيستند : دسته‌اى از آنها بر روى زمين در حركتند و دسته‌اى هم در آسمان پرواز ميكنند . ممكن است گفته شود ، چرا خداوند مىگويد :